ఎ కంప్లీట్ మ్యాన్

Apr 25, 2007

ఏ జీవి కయినా శృంగారం కనీస అవసరం.ఏ వయసులో జరగాల్సిన ముచ్చట్లు ఆవయసులో జరిగితేనే అందం అంటుంటారుగదా! ప్రాచీన కాలం నుండీ మనదేశంలో అలాగే జరుగుతూ ఉన్నై గానీ ఇతర దేశాల సంస్కృతుల ప్రబావం వల్ల మనం మన అందమైన అలవాట్ల నుండి తప్పిపోయాం. ముల్సీములలో మాత్రం మార్పులు అంతగా కంపించడం లేదు. వైద్య శాస్త్రం ప్రకారం మనిషికి శారీరక తోడు 8 సంవత్సరాల వయసు నుండి అవసరం. కానీ మనం 18 సంవత్సరాల వయసు ను వివాహ వయసుగా నిశ్చయించాం.ప్రభుత్వం కూడా ఆలోగా పెండ్లిళ్ళు చేస్తే ఆటంకపరుస్తుంది.
దయచేసి మానవ అవసరాలు పరిశీలించండి. ఉదాహరణకు మన ఆహార అవసరాల క్రమాన్ని గమనించండి. శాస్త్రీయ దృష్టితో పరిశీలించినప్పుడు తల్లిపాలు ఓ సంవత్సరంపాటు ఆతర్వాత క్రమేపీ ఘనాహారం జోడిస్తాం. అంతేగాని 18 సం!! వచ్చేదాకా తల్లిపాలే/పోతపాలే కొనసాగించలేం . పాలతో 18 సం!! వచ్చేదాకా బ్రతకవచ్చేమో ఊహించండి . బహుశా బలహీనంగా వుంటాం. నేడు అన్ని రకాల ఆహారపదార్ధాలు అందుబాటులోవున్నా ఆర్ధికస్థితి సరిగాలేనివారు పౌష్టికాహారం తీసుకుంటున్నామోలేదో తెలీని స్థితిలో తక్కువ కేలరీల ఆహారం తీసుకునేవారు , ఎక్కువ కేలరీల ఆహారం తీసుకునేవారు , కొన్ని రకాల ఆహార పదార్ధాల్ని గిట్టవంటూ నిషేధించుకునేవారు ఇలా అనేకరకాలుగా వుంటున్నారు .ఒక్కవిషయం గమనించండి . పౌష్టికాహారం లేకున్నా బ్రతుకు బండిని లాగుతునావారెందరో నేడున్నారు.
అలాగే వస్త్రాల అండ తగినంత లేకున్నా 18 సం!! వయసు వచ్చే వరకు ఆగి, ఆతర్వాత అప్పుడే బట్టలు ధరించుదామా వద్దా అంటూ ఆలోచిస్తున్నామా? లేదు.బట్టలు ధరించాల్సినంత తప్పని స్తితి లేని పసివారికి కూడా భారి స్థాయి లో చక్కని దుస్తులతో అలంకరిస్తున్నాం. శాస్త్రీయ దృష్టితో చూస్తే 18 సం!! నిండిన వారికి పుట్టుకొచ్చే క్రొత్త అవసరాలు అంటూ ఏమీ వుండవు. అమ్మాయి కనలేదని ,ఆరోగ్య సమస్యలు వస్తాయని , నీళ్ళలొ చేపకు జలుబు చేస్తుందేమో, అన్నట్లు ఏవేవో అశాస్త్రీయ భయాలకు లోనవుతారు. ఆవయసులో వాళ్ళేం చేసుకుంటారు? ఓ 30, 35 సం!! వచ్చిన తరువాత ఐతే ... అని అనుకుంటాం. వాళ్ళేంచేసుకుంటారొ అది వారి యిష్టం. వారికి ఆవయసునుండే ఆపొసిట్ సెక్స్ తోడు కల్పించలేకపోవడం మన లోపం. నిజానికి 20 సం!! దాటిన తర్వాత తల్లులయ్యే వారిలో ఎక్కువమందికి కనీసం సిజేరియన్ చేయాల్సివస్తుంది.
మన పూర్వీకులు "ఈ"విషయమై బాగా ఆలోచించే దేవాలయలపై అది తెలియజేసారు. నాటి పరిస్థితులు వేరు. నాడు విధవలైనవారికి పునర్వివాహావకాసాలు లేకుండుట, సమానవయస్కులకు వివాహం జరపకపోవడం వంటి లోపాలవల్ల నాడది ఖండనార్హమైనది. నేటి నాగరీక ధోరణులకు 'ఇది" చెంపపెట్టు కాగలదు. చిన్నపిల్లలకు అప్పుడే పెళ్ళేంటండీ అనే తల్లిదండ్రులు తాము తమపిల్లలకి అన్నీ ఇచ్చాం అని చెప్పుకోకూడదు. మా కుటుంబ పరిస్తితులవల్ల , అర్ధిక లేమి వల్ల అన్నట్లుగానే తగినన్ని గదులులేనందువల్ల అంటూ ఇలా ఎవరికి వారు తమలోపాల్ని అంగీకరించాలి. పిల్లలకు సకాలంలో పెళ్ళిళ్ళు చేయలేకపోవడం లోపమని గ్రహించితే సరి. చిన్న వయసులో పెండ్లివల్ల కొన్ని లోపాలు కూడా వుండవచ్చు. నెంబర్ వన్: అమ్మలుతప్ప అమ్మాయిలు కనిపించరు. ఎఫ్ టీ వీ వాడు తన చానల్ మూతేసుకోవాలి. కళ పేరుతో నేడు చెలామణీ అవుతున్న వ్యభిచారాధారిత పరిశ్రమలైన సినిమా,టీవీ లకు, మద్యపానది క్లబ్బుల వ్యాపారములకు ఆటంకము కలుగవచ్చు.పాపం కదా! మరి లోకం మారితే యవరేంచేయగలరు?

అందం చూడవయా

Apr 1, 2007


ఆ రోజు మాఆవిడ ఎంతో హుషారుగా ఉంది.తల స్నానం చేసి,క్రీములు రాసి,పౌడరు అద్ది,సెంట్లు పూసి,క్రొత్త చీరెకట్టి,బుట్టెడుపూలు పెట్టుకొని కాసేపు అటూఇటూ నాముందే తిరిగి ఇక లాభంలేదని ఓకుర్చీ లాక్కొని కూర్చుంది.నేనేదో పుస్తకం చదువుతూ పంచలో కూర్చొని ఉన్నాను .చివరకు "ఏమండీ ఈ లోలాకులు చూసారూ? ఇవిచేయించి ఇప్పటికి ఖచ్చితంగా ఓ సంవత్సరం అయింది" అంది; అప్పుడైనా అమెనిచూస్తానని. నేను "ఓహో అలాగా " అన్నాను పుస్తకంలోచి తలత్రిప్పకుండా. "ఈ చీర ఎలావుంది?" అంది. "చీరె బాగానేవుంది."అన్నాను."మరి నేనెలావున్నాను?"అంది కొంచం కోపంగా.పుస్తకం ప్రక్కకు పెట్టి దీక్షగా చూసి " ఏమీ మార్పులేదు.ఖచ్చితంగా నిన్నటిలాగానే వున్నావు" అన్నాను."ఆహా ఎంత అందంగావున్నావు? నువ్వు కట్టుకున్నందుకే ఈ చీరెకు ఇంత అందమొచ్చింది"అని నేను అనాలని ఆమె కోరిక. నాకేమో అలా అనడం ఇస్టంలేదు. ఆడవారు అతిగా అలంకరించుకొవాల్సిన అవసరం లేదని నా ధృఢవిశ్వాసం. ఒక్క ఉదుటున లేచి ఇంట్లోకివెళ్ళి నా పేంటూ, చొక్కా,లుంగీ చుట్టుకొని తెచ్చి నాపై విసిరివేసి "గెట్ అవుట్ " అని ధడేలుమని తలుపేసుకుంది.
నాక్కూడా కొంచం కోపం వచ్చింది.నేను అబద్ధం చెప్పనందుకు ఆమెకు కోపం రావడం తప్పా? నేను నిజం చెప్పినందుకు నాక్కోపం రావడం తప్పా? తప్పేవరిది? అని ఆలోచించుకుంటూ బట్టలు అక్కడే వదిలేసి పుస్తకం మాత్రం చంకలో పెట్టుకొని మా అమ్మగారింటికి వెళ్ళాను. మా అమ్మాగారిల్లు మేము అద్దెకుండే ఇంటికి రెండు బజార్ల అవతల వుంది. మా ఇంటికొచ్చి మంచం వాల్చుకొని పడుకొని పుస్తకం చదువుకొంటున్న నన్ను "అన్నం పెట్టమంటావురా?" అందిమాయమ్మ. నేనుఊంకొట్టగానే గబగబా ప్లేటులో అన్నం గోంగూరపప్పు,కొబ్బరికారం,నెయ్యి వేసి తెచ్చింది.నేను లేచి కూర్చొని తల దిండును వొళ్ళో పెట్టుకున్నాను.లేచి కాళ్ళూచేతులు కడుక్కోరా అంది.నేనేమీ మాట్లాడకుండా ప్లేటును దిండుమీద పెట్టుకొని రెండొ చేతులోని పుస్తకాన్ని చదువుకుంటూనేవున్నాను.ఇక లాభం లేదని మా అమ్మే ఓ గిన్నెలో నీళ్ళు తెచ్చింది.దాన్లో చెయ్యి ముంచి కడుక్కొని మెల్లిగా అన్నం కలుపుకొని తింటూనే పుస్తకం చదువుకుంటున్నాను."ఇంట్లో కోడల్లేదా?" అంది. ఉంది అన్నట్లు తల ఊపాను."ఏం చేస్తుంది?" అంది."ఏంలేదు ఊరికేవుంది"అన్నాను.మా అమ్మకి విషయం అర్ధమైనట్లుంది;మానాన్నకి ఉప్పందించింది.ఆయన మామేనమామనొకర్ని మాఇంటికి పంపి డేటా సేకరించాడు.విషయం తెలిసినాగాని వారికేమీ తెలియనట్లుగా ఎవరికివారు కూర్చున్నారు.చీకటి పడిన తరువాత లేచి ఇంటికి వెళుతున్నానని మా అమ్మతో చెప్పి మెల్లిగా ఇంటికి వెళ్ళాను. నన్ను చూస్తూనే మా ఆవిడ ఒక్క విసురున ఇంట్లోకి వెళ్ళీంది.టీ తెచ్చిచ్చింది.నేను టీ త్రాగినంతసేపు తనదురదృష్టాన్ని తలచుకొని బాధపడుతూనేఉంది.
 
Support us : APTF257 || మాష్టారు || Ajit Kumar ||
Copyright © 2013. మాష్టారు - All Rights Reserved
Designed by The Masters Mind || Published by Divine Spirit || Tech Gnan ||
Proudly powered by Ajit Kumar || On Facebook || On Twitter ||